wukrora

Colonbia, Costa Rica… Hego Ameriketako izenak dira nagusi kafearen jatorriaren inguruan galdetzen denean. Starbucks eta antzeko kafe marka haundiek badakite hala ere, Etiopia kafe esportatzaile haundia dela.

Baina bertakoengan, garrantzia ekonomikoa baino kulturala du. Ospakizun haundia da kafea egitea. Egunero hartu ezin duten pribilegioa delako agian, baina gainerakoei esker ona adierazteko modua delako ziurrenik.

Kafeak esker ona adierazten du beraz, garrantzitsua zarela haientzat. Kafea hartzera gonbidatuta ezin eman daiteke ezezkorik. Ez da hemen kafea hartzeko geratzen gareneko hitzordua bezalakoa, bi edo hiru ordu ere iraun dezake.

Prozesu luzea da: kafea tostatu, kea usaitzeko aukera eman, kafea txikitu, kafea irakin… hori guztia aldez aurretik prestaturiko estenatokian. Beharrezkoak dira lurrean belar batzuk, labe txiki moduko bat, kafea txikitzeko tresnak eta jateko zerbait. Taza eta kutsarilla kopuruak ez du axola aldiz. Izan ere, etxe gehienetan hiru-lau taza eta kutsarilla bakarra aurki daitezke: batek amaitzean, besteari utzi; elkarbanatzea bezalakorik ez dago.

Hiru kafe hartu behar dira, bakoitzak bere esanahia du eta tartean jateko zerbait eskeini ohi da. Arruntena palomitak jartzea da, hala ere, aberatsenek ogia edo galletak ere eskaintzen dituzte. Dena gonbidatuarentzat izaten da, asko insistitu behar zaie beraiek ere ospakizunean parte hartu dezaten.

Eta denetan garrantzitsuena, giroa: inziensoz inguraturik, hizkuntza ezberdinetan hitz egiten dutenen arteko elkarrizketa luzeak, abestiak, jolasak edo dantzak. Edozer balio du haiek guri ere axola zaizkigula adierazteko!